Zeehond

De zeehond: een goede zwemmer en visser

Een van de bekendste roof- en zoogdieren uit de Waddenzee is de zeehond. Zeehonden zijn super goede zwemmer tegen wie je elke zwemwedstrijd zou verliezen, ze kunnen met rond 35 km/u door het water zwemmen. Maar aan het land kunnen ze alleen 2 km/u halen. Dus voor een triatlon moet je alleen nog beter fietsen om te winnen. Wist je dat er twee verschillende zeehonden op en rond om Texel leven? De gewone zeehond en de grijze zeehond, ze horen allebei tot de familie van de hondsrobben (zonder zichtbare oorschelp). Wil je meer over de zwemmende bewoners weten? Lees dan verder!

De gewone zeehond

De gewone zeehond (Phoca vitulina vitulina) komt vooral voor in Europa, van Portugal tot Noorwegen, en ook hier op Texel. Herkenbaar zijn ze aan hun ronde hoofd en hun grijs-zilver vacht met donkere vlekken. Zeehonden hebben geen specifieke vissoorten die ze eten, maar ze eten het liefst platvissen, grondels, zandspiering en kleinere vissen onder de 20 cm. De zeehondenpups eten ook graag garnalen.

De geboorte van de jongen vindt plaats in de vroege zomer (mei/juni) bij laag water op zandbanken. Hier wegen de kleine zeehonden slechts 7-10 kg en hebben een korte waterafstotende vacht. Ze volgen hun moeder het water in direct bij het volgende hoogwater. Al na vier weken moeten de kleintjes zelfstandig worden en hier wegen ze al 25 kg. Hoe doen ze dat? Met zeehondenmelk, die bevat 45% vet. Dit geeft hen een goed vetkussentje, wat net genoeg is voor de tijd die ze hebben om zichzelf te leren vissen.

Grijze zeehond

De grijze zeehond (Halichoerus grypus) was bijna uitgestorven en staat op de rode lijst (lijst met diersoorten uit Nederland zijn verdwenen of dreigen te verdwijnen, deze worden extra beschermd). Maar gelukkig leven er nu weer een paar in het noordelijke en westelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Noord- en Oostzee. Herkenbaar zijn ze aan hun lange snuit en kegelvormige tanden (waar ze hun naam aan te danken hebben (kegelrob)). Voornamelijk eten ze vis, maar ook schelpdieren, mosselen en af en toe een vogel.

De jongen worden geboren tussen eind november en eind januari met een pluizige witte vacht, die hen beschermt tegen de wind, maar niet tegen het koude water. Daarom brengen ze de eerste periode door op zandbanken, op het strand of in de duinen, waar ze wachten tot hun moeder terugkeert om ze te zogen. De melk van de moeder is zeer rijk aan vet (53%), dus de grijze zeehondenpups ontwikkelt al snel een dikke vetlaag, waarmee hij zich voedt tijdens het vernieuwen van zijn vacht. Na 2 tot 3 weken kunnen de jongen hun vacht veranderen, wat ongeveer 3-6 weken duurt. Ze zijn nu onafhankelijk en zwemmen de Noordzee op.

Wist je dat...
Wist je dat...

Wil je nog meer over zeehonden weten? Bezoek dan Ecomare de zeehondopvangstation op Texel of ga met een van de verschillende zeehondtochten mee.

Pas op met je hond!

Ga je met je hond naar het strand? Voordat je jouw trouwe viervoeter loslaat op het strand is het belangrijk om eerst goed te kijken voor zeehonden. Als honden een zeehond opmerken, bestaat het risico dat ze de zeehond bijten. Het is ook belangrijk om een afstand van minstens 30 meter te bewaren. Zo voorkom je het verspreiden van ziektes.

Jonge zeehonden in nood

Zie je een zeehond op het strand? Blijf dan op afstand. Kun je van een afstandje zien dat de zeehond er slecht aan toe is en maak je je zorgen over het welzijn van de pup? Dan is het aan te raden om Ecomare te bellen Tel: 0222-317741.

Hoofdfoto: Stefan Hage

Meer informatie

Aanmelden

Wil je persoonlijke tips voor je vakantie? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief